ِيكي مثه همه

نوروز مبارك

2009-03-08T11:02:00.004+03:30

MERRY MERRY CHRISTMAS TO ALL

2008-12-24T11:39:00.009+03:30

THE BEST OF JOY

THE BEST OF CHEER

FOR CHRISTMAS AND COMING NEW YEAR

BEST BEST WISHES

آرزو

2008-12-14T15:29:00.008+03:30

فرشته در خونه اي رو مي زنه و ميگه من اومدم كه هرچي آرزو داري رو برآورده كنم... اما به يه شرط

!بايد دو برابرآرزوت رو براي همسايت بخواي

طرف هم بعد از كمي فكر كردن ميگه

!يه چشممو كور كن

من اومدم

2008-10-08T14:52:00.013+03:30

من زمین و آسمان را کهکشان را دوست دارم
من پل رنگین کمان را آفتاب مهربان را دوست دارم
ابرهای پر ز باران کوهساران ماهتاب و لاله زاران

من تمام مردم خوب جهان را دوست دارم
عاشقان ناتوان را عشق های بی امان را
من تمام شاپرکهای جهان را دوست دارم

دوستی های نهان را خنده های ناگهان را
من تمام درد های تلخ و شیرین جهان را دوست دارم

مادران را
قلبهای پاکشان را
اشکهای نابشان را
دستهای گرمشان را
حرفهای از صمیم قلبشان را
شوروشوق چشمشان را
من تمام ساکنان قلبهای عاشقان را دوست دارم

من دروغ بچگان را
شیطنتهای همیشه بکرشان را
رازشان را
پاکی احساسشان را
خنده های شادشان را
بادبادکهای قشنگ و نازشان را
دستهای کوچک وپربارشان را
هر نگاه خالی از نیرنگشان را
اعتماد خالی از تردیدشان را
من تمام كودكيهاي جهان را دوست دارم

سایه های کاج های مهربان را
بید مجنون ها و برگ نازشان را
سروها و قامت رعنایشان را
نخلها و ارتفاع نابشان را
تاکها و انگورشان را ...
راستی من تمام درختان انگور جهان را دوست دارم

یادم آ مد من خدا را وخودم را وجهان را
دوست دارم
دوست دارم
دوست دارم
می پرستم.....
تا ابد هر جا که هستم

به من بگو

2008-07-23T09:09:00.004+04:30

مهمترين درسي كه از زندگي گرفتي
چي بوده؟

اينم يه پست مخصوص باباهاي دوست داشتني

2008-07-15T09:02:00.011+04:30

پدر در درياي بيكران چشمهايت

همه صبر مي بينم و مهر
همه عشق مي بينم و آرامش
همه صلابت مي بينم و متانت

روز پدر به همه باباهاي عزيز و زحمت كش دنيا مبارك

روز مادر مبارك

2008-06-22T15:51:00.002+04:30

تقديم به همه ي ماماناي مهربون دنيا
به خاطر همه محبتا و از خود گذشتناتون
هميشه در قلبمون جا دارين

زندگي

2008-05-19T10:33:00.007+04:30

فرشته به انسان

هر چه مي خواهي زندگي كن كه روزي خواهي مرد

هر چه مي تواني دوست بدار كه روزي از او جدا خواهي شد

هر كاري كه مي خواهي انجام بده كه پاداشش را خواهي ديد

تنهايي

2008-04-28T10:32:00.004+04:30

يادمه حدودا چهارم پنجم ابتدايي بودم كه اولين بار به خودم گفتم ...اگه تنها بودم و هيشكي رو نداشتم چقدر زندگي سخت بود.
براي اولين بار فكر كردن به اين موضوع دلم رو لرزوند رفتم تو اتاقم و پريدم رو تختم و گريه كردم
نمي دونم چرا اصلا اين فكر افتاد تو سرم و همش آزارم ميداد
تا اينكه يه روز تو يه مجله اتفاقي چشمم به يه مقاله افتاد كه در اين مورد بود و يه كمي خيالم رو راحت كرد چون گفته بود كه اين حس در اغلب كودكان و نوجوانان بوجود مياد و بعد هم از بين ميره...
خلاصه گذشت و گذشت ولي اين حسه قصد از بين رفتن نداشت ...راستش هنوزم كه هنوزه اين نگراني با من هست و گاهگاهي به سراغم مياد.
جالب اينجاست كه با اينكه از تنهايي بدم مياد ولي خوب هميشه تنهايي از پس كارها برومدم و بهم ثابت شده كه شايد وقتي آدم تنهاست و ميدونه كه خودشه و خودش بيشتر دقت ميكنه و بهترم نتيجه ميگيره

با تمام اين اوصاف بازم ميگم كه از تنهايي بدم مياد و بهترين موقعيتها رو هم در تنهايي دوست ندارم تجربه كنم.

خدا كنه همه با اونهايي كه دوست دارن هميشه همراه باشن چون اين انرژي آدماست كه به مكانها روح و رنگ ميده خاطره ميسازه و شادي مي بخشه!

نوروز 87 مبارك باد

2008-03-18T11:08:00.003+03:30

سال و فال و مال و حال و اصل و نسل و تخت و بخت
بادت اندر شهرياري برقرار و بر دوام
سال خرم فال نيكو مال وافر حال خوش
اصل ثابت نسل باقي تخت عالي بخت رام

نوروز 87 مبارك

گروه 99

2008-02-27T08:55:00.004+03:30

پادشاهی که بر یک کشور بزرگ حکومت می‌کرد ، باز هم از زندگی خود راضی نبود . اما خود نیز علت را نمی‌دانست . روزی پادشاه در کاخ قدم می‌زد . هنگامی که از آشپزخانه عبور می‌کرد ، صدای ترانه‌ای را شنید . به دنبال صدا ، پادشاه متوجه یک آشپز شد که روی صورتش برق سعادت و شادی دیده می‌شد . پادشاه بسیار تعجب کرد و از آشپز پرسید : چرا این‌قدر شاد هستی ؟ آشپز جواب داد : قربان ، من فقط یک آشپز هستم ، تلاش می‌کنم تا همسر و بچه‌ام را شاد کنم ، ما خانه‌ای حصیری تهیه کرده‌ایم و به اندازه‌ی کافی خوراک و پوشاک داریم ، بدین سبب من راضی و خوشحال هستم .

پس از شنیدن سخن آشپز ، پادشاه با نخست‌وزیر در این مورد صحبت کرد . نخست‌وزیر به پادشاه گفت : قربان ، این آشپز هنوز عضو گروه ۹۹ نیست . اگر او به این گروه نپیوندد ، نشانگر آن است که مرد خوشبینی است . پادشاه با تعجب پرسید : گروه ۹۹ چیست ؟

نخست‌وزیر جواب داد : اگر می‌خواهید بدانید که گروه ۹۹ چیست ، باید کاری انجام دهید ، یک کیسه با ۹۹ سکه‌ی طلا جلوی در خانه‌ی آشپز بگذارید ، به زودی خواهید فهمید که گروه ۹۹ چیست .

پادشاه بر اساس حرف‌های نخست‌وزیر فرمان داد یک کیسه با ۹۹ سکه‌ی طلا را جلوی در خانه‌ی آشپز قرار دهند . آشپز پس از انجام کارها به خانه بازگشت و جلوی در کیسه را دید . با تعجب کیسه را به اتاق برد و باز کرد . با دیدن سکه‌های طلایی ابتدا متعجب شد و سپس از شادی آشفته و شوریده گشت . آشپز سکه‌های طلایی را روی میز گذاشت و آن‌ها را شمرد . ۹۹ سکه ؟ آشپز فکر کرد اشتباهی رخ داده است . بارها طلاها را شمرد . ولی واقعا ۹۹ سکه بود . او تعجب کرد که چرا تنها ۹۹ سکه است و ۱۰۰ سکه نیست . فکر کرد که یک سکه‌ی دیگر کجاست ؟

شروع به جستجوی سکه‌ی صدم کرد . اتاق‌ها و حتا حیاط را زیر و رو کرد . اما خسته و کوفته و ناامید به این کار خاتمه داد . آشپز بسیار دل‌شکسته شد و تصمیم گرفت از فردا بسیار تلاش کند تا یک سکه‌ی طلایی دیگر به دست آورد و ثروت خود را هر چه زودتر به یک صد سکه‌ی طلا برساند .

آن شب تا دیروقت کار کرد . به همین دلیل صبح روز بعد دیرتر از خواب بیدار شد و از همسر و فرزندش انتقاد کرد که چرا او را بیدار نکرده‌اند . آشپز دیگر مانند گذشته خوشحال نبود و آواز هم نمی‌خواند . او فقط تا حد توان کار می‌کرد . پادشاه نمی‌دانست که چرا این کیسه چنین بلایی بر سر آشپز آورده است و علت را از نخست‌وزیر پرسید .

نخست‌وزیر جواب داد : قربان ، حالا این آشپز رسما به عضویت گروه ۹۹ درآمده است . اعضای گروه ۹۹ چنین افرادی هستند ، آنان زیاد دارند اما راضی نیستند ، تا آخرین حد توان کار می‌کنند تا بیشتر به دست آورند ، می‌خواهند هر چه زودتر یک‌صد سکه را از آن خود کنند و این علت اصلی نگرانی‌ها و دردهای آن‌هاست . آن‌ها به همین سادگی شادی و رضایت را از دست می‌دهند و اعضای گروه ۹۹ نامیده می‌شوند .

اي مرز پر گهر

2008-01-29T15:41:00.000+03:30

http://www.ariarman.com

ايراني ام و بر خود مي بالم

جزيره اي با جمعيت 1 نفر...

2008-01-23T10:20:00.000+03:30

تو دانشگاه استادي داشتيم كه خيلي چيزا ازش ياد گرفتم... يه روز مطلب جالبي رو عنوان كرد كه بارها به من ثابت شده

مي گفت كه جوامع مختلف ارزشهاي مختلفي دارند حتي يه موقعهايي هم پيش مياد كه مسئله اي در يه جامعه ارزشه ولي در جامعه ديگه اي همون مسئله ضد ارزش ميشه...
مثالي هم زد: فرضا در جامعه اي اگر فرد حقيري پيدا بشه و بي دليل بزنه تو گوش يه آدم متشخص، فرو خوردن خشم و پاسخ ندادن به فرد ضارب، نشونه افتادگي و گذشت و فهميدگيه اما همين مسئله تو يه جامعه ديگه! كاملا برعكس، نشونه بي عرضه بودنه و اگر ضارب را بتوان با زنجيري، قفل فرموني چيزي لت و پار كرد...به اين معنيه كه خيلي كارت درسته و ديگه ازون به بعد همه بهت احترام ميذارن و هواتو دارن...

يادمه جوونتر كه بودم اين مسئله و تناقضاتي كه ميديدم برام خيلي سوال برانگيز بود...همش با خودم ميگفتم ديگران در اشتباهن يا من؟
اما الان ديگه (اغلب) تو اين مورد، برام مهم نيست كه بقيه چي فكر ميكنن... به اين اعتقاد رسيدم كه بايد رو باورهات (تا وقتي كه ميدوني درسته) ثابت قدم باشي ، حتي اگه فقط خودت باورشون كني.

داستانك

2008-01-15T11:42:00.000+03:30

همين چند روز پيش، "يوليا واسيلياِونا "پرستار بچه هايم را به اتاقم دعوت كردم تا با او تسويه حساب كنم .

به او گفتم: بنشينيد يوليا واسيلياِونا! ميدانم كه دست و بالتان خالي است امّا رودربايستي داريد و آن را به زبان نميآوريد. ببينيد، ما توافق كرديم كه ماهي سي روبل به شما بدهم اين طور نيست؟

- چهل روبل

- نه من يادداشت كرده ام، من هميشه به پرستار بچه هايم سي روبل ميدهم، حالا به من توجه كنيد. شما دو ماه براي من كار كرديد .

- دو ماه و پنج روز

دقيقاً دو ماه، من يادداشت كرده ام . كه ميشود شصت روبل. البته بايد نُه تا يكشنبه از آن كسر كرد همان طور كه ميدانيد يكشنبه ها مواظب كوليا نبوديد و براي قدم زدن بيرون ميرفتيد. و سه تعطيلي…

وليا واسيلياونا از خجالت سرخ شده بود و داشت با چينهاي لباسش بازي ميكرد ولي صدايش درنميآمد

- سه تعطيلي، پس ما دوازده روبل را ميگذاريم كنار. كوليا چهار روز مريض بود آن روزها از او مراقبت نكرديد و فقط مواظب وانيابوديد فقط وانيا . و ديگر اين كه سه روز هم شما دندان درد داشتيد و همسرم به شما اجازه داد بعد از شام دور از بچه ها باشيد . دوازده و هفت ميشود نوزده. تفريق كنيد… آن مرخصيها… آهان… چهل ويك روبل، درسته؟

چشم چپ يوليا واسيلياِونا قرمز و پر از اشك شده بود. چانه اش ميلرزيد. شروع كرد به سرفه كردنهاي عصبي. دماغش را پاك كرد و چيزي نگفت.

- و بعد، نزديك سال نو شما يك فنجان و نعلبكي شكستيد. دو روبل كسر كنيد.

فنجان قديميتر از اين حرفها بود، ارثيه بود، امّا كاري به اين موضوع نداريم. قرار است به همه حسابها رسيدگي كنيم. موارد ديگر: بخاطر بي مبالاتي شما كوليا از يك درخت بالا رفت و كتش را پاره كرد. 10 تا كسر كنيد. همچنين بي توجهي تان باعث شد كه كلفت خانه با كفشهاي وانيا فرار كند شما ميبايست چشمهايتان را خوب باز ميكرديد. براي اين كار مواجب خوبي ميگيريد. پس پنج تا ديگر كم ميكنيم . در دهم ژانويه 10 روبل از من گرفتيد .

يوليا واسيلياِونا نجواكنان گفت: من نگرفتم .

-امّا من يادداشت كرده ام.

- خيلي خوب شما، شايد ... .

- از چهل ويك بيست و هفتا برداريم، چهارده تا باقي ميماند.

چشمهايش پر از اشك شده بود و بيني ظريف و زيبايش از عرق ميدرخشيد. طفلك بيچاره !

- من فقط مقدار كمي گرفتم.

در حالي كه صدايش ميلرزيد ادامه داد : من تنها سه روبل از همسرتان پول گرفتم … نه بيشتر

- ديدي حالا چطور شد؟ من اصلاً آن را از قلم انداخته بودم. سه تا از چهارده تا به كنار، ميكنه به عبارتي يازده تا، اين هم پول شما سه تا سه تا … يكي و يكي .

يازده روبل به او دادم با انگشتان لرزان آنرا گرفت و توي جيبش ريخت .

به آهستگي گفت: متشكّرم .

جا خوردم، در حالي كه سخت عصباني شده بودم شروع كردم به قدم زدن در طول و عرض اتاق .

پرسيدم: چرا گفتي متشكرم؟

- به خاطر پول .

- يعني تو متوجه نشدي دارم سرت كلاه ميگذارم؟ دارم پولت را ميخورم؟ تنها چيزي ميتواني بگويي اين است كه متشكّرم؟

-در جاهاي ديگر همين مقدار هم ندادند.

- آنها به شما چيزي ندادند! خيلي خوب، تعجب هم ندارد. من داشتم به شما حقه ميزدم، يك حقه ي كثيف حالا من به شما هشتاد روبل ميدهم. همشان اين جا توي پاكت براي شما مرتب چيده شده .

ممكن است كسي اين قدر نادان باشد؟ چرا اعتراض نكرديد؟ چرا صدايتان درنيامد؟ ممكن است كسي توي دنيا اين قدر ضعيف باشد؟

لبخند تلخي به من زد كه يعني بله، ممكن است.

بخاطر بازي بيرحمانه اي كه با او كردم عذر خواستم و هشتاد روبلي را كه برايش خيلي غيرمنتظره بود پرداختم .

براي بار دوّم چند مرتبه مثل هميشه با ترس، گفت: متشكرم.

پس از رفتنش مبهوت ماندم و با خود فكر كردم در چنين دنيايي چقدر راحت ميشود زورگو بود .

آنتوان چخوف

بيماري خود كم بزرگ بيني!

2008-01-05T17:44:00.000+03:30

مهربونترين و با گذشت ترين مامان و باباي دنيا رو داشت...
تو مدرسه يا شاگرد دوم ميشد يا سوم ...يكي دو بارم اول

همسرش هموني بود كه هميشه آرزوش رو داشت...

خانه ي نقلي و مرتبي كه تا عصرا پاشو ميذاشت توش خستگي تمام روز از تنش درميومد...

عاشق شيرينيجات و ترشيجات و شوريجات و البته تنديجات...

يه عالمه علاقه ي هنري داشت با يه عالمه استعداد هنري
خيلي دلرهم بود و
صبور

هميشه به گذشتش افتخار ميكرد
وجدان آرومي داشت

صبحا موقع حاضر شدن كه ميرفت جلوي آينه قدي اتاق، ته دلش قند آب ميشد و دلش مي خواست بازم وقت داشت و ادامه مي داد...

خدا رو همه جا و هميشه حس ميكرد ...دائم باهاش حرف مي زد با هاش قول و قرار ميذاشت
دوستاي زيادي نداشت ولي دوستاش واقعا دوست بودن

اون خوشبخت ترين آدم روي زمين بود...

به همين سادگي
به همين خوشمزگي

حالا اگه گفتين اون كي بود؟

Merry Christmas!

2007-12-25T09:23:00.000+03:30

اميدوارم همه به همة آرزوهاشون برسن

قند يا كشمش؟ مساله اين است

2007-11-25T09:25:00.000+03:30

هفته پيش ديگه به جاي سهميه قند بهمون يه بسته كيشميش دادن يعني ازين به بعد ما بايد چاييمونو با كيشميش بخوريم... آخه قند اخخه ...من شنيدم كيشميش كلي هم خاصيت داره ! ميگن واسه افزايش هوش و استعداد هم مفيده! ...من تا حالا نصف سهميه كيشميشمو بلعيدم ...راستي دقيقا از هفته پيش احساس ميكنم خيلي باهوشتر شدم...

من كشته مرده ي اين اتفاقاي مهيج و سوژه هاي نابم...
اصلا به نظر منم قند خيلي چيز بديه همش باعث ميشه كه چاييت زود تموم بشه بعد بايد 2 ساعت !!! ديگه صبر كني تا دوباره برات چايي بيارن ميدونين من چه كلكي زدم؟ يه ليوان آوردم قد يه گلدون! بيچاره آقاي آبدارچي يه كتري آب واسه ليوان من ميذاره رو گاز... خوب چكار ميشه كرد بايد يه جوري ساعت بشه 4

نمايشگاه نقاشي آبرنگ

2007-11-17T14:17:00.000+03:30

سلام دوستان
استاد كلاس آبرنگم خانم نسترن علوي بهمراه دو تا ديگه از هنرمندان نقاشي آبرنگ خانمها شيما گلزاري و منا صبور
نمايشگاهي از نقاشيهاشونو در نگارخانه مژده از 6 الي 9 آذر برگزار مي كنند.
كه
روز اول افتتاحيه است واز ساعت 5 عصر الي 9 شب
روزهاي بعد : صبحها از 10 الي 1
و بعد ازظهرها هم 4 تا 8
البته جمعه ها صبح گالري تعطيله

آدرس گالري مژده: سعادت آباد، خ علامه طباطبايي، كوچه 18 شرقي، پلاك 27، واحد 1
تلفن: 22067442

www.mojdehgallery.com

لحظه ها رو زندگي كن...

2007-11-12T09:08:00.000+03:30

دو روز مانده به پايان جهان ، تازه فهميد كه هيچ زندگي نكرده است. تقويمش پر شده بود و تنها دو روز خط نخورده باقي مانده بود. پريشان شد. آشفته و عصباني نزد فرشته مرگ رفت تا روزهاي بيشتري از خدا بگيرد. داد زد و بد و بيراه گفت ، فرشته سكوت كرد. آسمان و زمين را به هم ريخت ، فرشته سكوت كرد. جيغ زد و جار و جنجال راه انداخت ، فرشته سكوت كرد. به پرو پاي فرشته پيچيد ، فرشته سكوت كرد. كفر گفت و سجاده دور انداخت ، باز هم فرشته سكوت كرد . دلش گرفت و گريست و به سجاده افتاد ، اين بار فرشته سكوتش را شكست و گفت: بدان كه يك روز ديگر را هم از دست دادي! تنها يك روز ديگر باقيست، بيا و لااقل اين يك روز را زندگي كن.

لا به لاي هق هقش گفت: اما با يك روز !... با يك روز چه كاري مي‎توان كرد؟

فرشته گفت: آن كس كه لذت يك روز زيستن را تجربه كند، گويي كه هزار سال زيسته است و آن كه امروزش را درنيابد، هزار سال هم به كارش نمي‎آيد. و آن گاه سهم يك روز زندگي را دردستانش ريخت و گفت: حالا برو و زندگي كن.

او مات و مبهوت به زندگي نگاه كرد كه در گودي دستانش مي‎درخشيد اما مي‎ترسيد حركت كند، مي‎ترسيد راه برود، نكند قطره‎اي از زندگي از لاي انگشتانش بريزد.

قدري ايستاد... بعد با خود گفت : وقتي فردايي ندارم ، نگاه داشتن اين زندگي چه فايده‎اي دارد، بگذار اين يك مشت زندگي را خرج كنم.

آن وقت شروع به دويدن كرد. زندگي را به سرو رويش پاشيد، زندگي را نوشيد و بوييد و چنان به وجد آمد كه ديد مي‎تواند تا ته دنيا بدود، مي‎تواند بال بزند، مي‎تواند پا روي خورشيد بگذارد و مي‎تواند...

او در آن يك روز آسمان خراشي بنا نكرد، زميني را مالك نشد، مقامي به دست نياورد، اما ؟... در همان يك روز روي چمنها خوابيد، كفش دوزكي را تماشا كرد، سرش را بالا گرفت و ابرها را ديد و به آنهايي كه نمي‎شناختندش سلام كرد و براي آنها كه دوستش نداشتند از ته دل دعا كرد.
او همان يك روز آشتي كرد و خنديد و سبك شد، لذت برد و سرشار شد و بخشيد. عاشق شدو عبور كرد و تمام شد.

او همان يك روز زندگي كرد اما فرشته ها در تقويم خدا نوشتند: او درگذشت، كسي كه هزار سال زيسته بود...

(نويسنده نامعلوم)

يه سوال!

2007-11-05T11:49:00.000+03:30

چند وقتيه به يه نتيجه اي رسيدم:من تو صحبتام و حتي تفكراتم همه چي رو به هم ربط ميدم منظورم اينه كه خيلي اتفاقات و موضوعات رو براي اينكه بهتر بتونم تجزيه تحليل كنم و به مخاطبم هم كمك كنم كه موضوع رو بهتر درك كنه از مثال زدن كمك مي گيرم براي همينه كه تكه كلامم اين موقعها اينه كه "... مثه اين مي مونه كه ..." خوب غرض از اين مقدمه چيني طرح يك سواله كه اگه عميقا بهش فكر كني مي بيني كه كلي جاي بحث داره واسه همينه كه نقطه نظرات بقيه برام خيلي ميتونه جالب باشه
اگه گفتين آدما از چه نظر شبيه "پيازن" ؟ بله درست خوندين "پياز"

...اين گوي و اين ميدان يالا نظراتتونو بگين ...تو پست بعدي در اين مورد مفصل مي نويسم.

چش نظر

2007-10-28T16:43:00.000+03:30

داشتم تو مغازه ها دنبال سنگ "چش نظر" مي گشتم خلاصه بعد از كلي پرس و جو رسيدم به مغازه ي كوچولويي كه يه خانم مسن فروشندش بود
تا خواستمو مطرح كردم انگار كه منتظر شنيدنش باشه شروع كرد از خواص درماني سنگها تعريف كردن
اين ياقوته
اين زمرده
اين عقيقه
پرسيدم چطور سنگ چش نظر عمل ميكنه؟
با مهربوني و دانايي خاصي بهم توضيح داد كه هر سنگ آبي رنگي توجه بيننده ( از جمله عزيز شور چشم) رو به خودش جلب ميكنه و اين موضوع باعث ميشه تا چيز ديگه اي مورد تاخت و تاز قرار نگيره!
برام جالب بود با اين فرمول ميشه گفت فيروزه هم ميتونه سنگ چش نظر باشه
نميدونم ريشه علمي چش زدن چيه ولي بارها و بارها تركشهاشو احساس كردم
تجربه اي كه تو اين مورد دارم و دوست دارم به شما هم پيشنهاد كنم اينه كه سعي كنيد در تعريف از خودتون و مايملكتون زياد اطلاع رساني نكنيد چون معمولا با فاصله كمي مورد مهرورزي چشمان شور قرار خواهيد گرفت
.

آرزوهاي من

2007-10-16T13:22:00.000+03:30

هر كسي واسه خودش آرزوهايي داره
البته هر سن و شرايطي هم رو آرزوهاي آدم اثر مي ذاره
روند آرزوهاي من با گذر زمان تغيير زيادي داشته
يعني روندي از سمت آرزوهاي مادي به آرزوهاي غير مادي
آرزوهاي حالام همش شدن طلب سلامتي براي عزيزانم
خودم در عجبم
وقتي آدمهايي رو مي بينم كه دست و پا مي زنن براي رسيدن به موقعيت كاري يا مالي آنچناني...و حتي حاضرن براي رسيدن به منافعشون هر كاري بكنن و از ديگران براي خودشون آسانسور بسازن حس عجيبي بهم دست ميده
به قول آلبرت جون
تمام عمر سوالي ذهنم را مشغول و مرا متعجب مي كند كه آيا من ديوانه ام يا ديگران؟
البته شايد هر كس به گونه اي ديوانه است (با حذف خوانندگان محترم اين وبلاگ)

نميدونم كتاب "در آغوش نور" رو خوندين يا نه
توصيه اكيد مي كنم كه حتما بخونيدش
واقعا تاثيرگذار و روشن كننده است

وبلاگي مي خوندم كه در وصف پدر بزرگوار نويسنده نوشته شده بود
بسيار عميق و خواندني
نا خوداگاه با خواندن هر جمله از پدر، قلبم مي لرزيد
به نظرم هيچ چيز در زندگيمون نميتونه ارزشمندتر از احساسهايي باشه كه نسبت به عزيزانمون داريم
اصلا قابل مقايسه نيستن...

البته اين حس از طرفي لذتبخش و آرامش دهنده است و از طرفي هم هر چه عزيزتر باشه حتي فكر نبودنشون برات غير قابل تصور و تحمل ميشه
يه موقعهايي با خودم ميگم اگه بچه داشته باشم يك نفر به جمع اين عزيزا افزوده ميشه و قلبم بايد واسه يه نفر بيشتر بلرزه اونم با توجه به اوصافي كه از مهر مادري و ازين حرفا به گوش مي رسه ! هنوز نتونستم خودمو در اين رابطه گول بزنم

در هر حال براي همه آرزو مي كنم كه به آرزوهاشون (البته اگر به نفعشونه) برسن

سلطان غم

2007-10-15T13:42:00.000+03:30

در ابتدا مي خوام از همه شما دوستان كه اينهمه از وبلاگ بنده استقبال بعمل مياريد و اينچنين منو با ارسال نظراتتون شرمنده مي كنيد !تشكر كنم و بگم جدا سپاسگزارم و به خودم مي بالم!...محبتهاي شما باعث شده كه خاري باشم تو چشم همه وبلاگاي پر طرفدار
.
.
.
حالا چون ما ني ني نداريم نبايد وبلاگ ما رو بخونيد؟
قبول دارم وبلاگ مامانا جذابتره ولي خوب ماهم با يه اميدي اينجارو راه انداختيم!!!
البته فكر نكنين اينجا رو نخونين يا نظر ندين من دست بردارما ...نه

بله... داشتم مي گفتم چند وقتيه يكي از برنامه ها مو كه قدمتش به زمان طفوليتم بر مي گرده عملي كردم
يعني رفتم كلاس نقاشي، دقيقتر بگم آبرنگ
همينطوري استعدادهاي ناشكفتم داره مي شكفه چش نخورم الهي، شدم يه پا نقاش
اولين كارمو قاب كردم واسه مامان گلم كه خودشم مثه نقاشيه گله و اولين نقاشيا ي بچگيامو با زحمتاي اون ياد گرفتم
يادش بخير هنوز يادمه مامانم چطوري با ذوق و انگيزه زياد مي خواست پروانه كشيدنو يادم بده
يا چون خودش نخل كشيدنو دوست داشت به منم يادش مي داد...
خيلي وقتا از خودم مي پرسم چطوري ميشه به مامانم محبتي كنم كه بدونه قدرشو ميدونم ولي ظاهرا جبران محبتاش غير قابل تصوره!
من چون اصولا بازيگوش و درس نخون بودم بيچاره مامانمو خيلي حرص دادم ...خودم يادمه يه بار كلي باهام حرف زد و گفت دخترم فردا امتحان نهايي رياضي داري برو يه كم درس بخون من رفتمو... 5 دقيقه بعد اومدم و گفتم: خوندم! ميتونين تصوير مامانمو تصور كنين
!!!
من از همين تريبون ميخوام اعلام كنم يعني فرياد بزنم
مامان گلم خيلي زياد دوست داااااارم!
حالا ديگه مطمئنم نصف دنيا اين پيغامو شنيدن

پ ن1 اينكه ميگن فرزند كمتر زندگي بهتر جاي بحث داره
پ ن 2 اگه تشويقاي شما دوستا نبود من هيچوقت يه نويسنده قهار نمي شدم

مصيبت نامه!

2007-10-06T11:42:00.000+03:30

من ميخوام بدونم آيا كسي پيدا ميشه كه از كارش يعني شغلش راضي باشه؟
من كه يه روزايي به خودم ميگم (البته با عرض پوزش) گور باباي كار! بشينم تو خونه از زندگي لذت ببرم!
آخه واسه چي بايد عمرم رو اينجوري تاراج كنم؟
چشم بهم زديم شديم 30 ساله!
از وقتي يادمه درس خونديم و كنكور و دانشگاه و كنكورو دانشگاه بعدم هي هول زديم آي كار پيدا كنيم... اينم آخر و عاقبتمون!
اسمش اينه كه مهندسي و داري تو يه شركت آنچناني مهندسي كار ميكني! در حاليكه نه كارت مهندسيه نه شركتت ... يه مشت پارتي كلفت دورهم جمع شدن (البته به جز تعداد معدودي ازجمله خودم) و...بقيه شو نگم بهتره!
البته خدا جونم تو پرانتز بگما، ناشكري نمي كنما ولي خوب ديگه ...
نميدونم من خيلي سخت مي گيرم يا اينكه واقعا زندگي فرايند سختيه!
يه جايي ميخوندم بالاترين لذت و لذت بخشترين تجربه، داشتن شغل مطلوبه
بهترين ساعات عمر تو همين محيط كار ميگذره (اونم چه گذشتني !) راستش من كه از وقتي اومدم سركار اصلا ديدم نسبت به خيلي چيزا خيلي تغيير كرده! ميتونم بگم قبلا دنيا رو خيلي زيباترو ساده تر تصور مي كردم ولي الان كم كم دارم حس ميكنم كجا زندگي ميكنم!
آدما چقدر با فرضيات اوليه من متفاوتن! قبلنا وقتي تو فيلما يه شخصيت منفي ميديدم به خودم ميگفتم :چقدر اغراق آميز! اما الان ميگم در واقيعت وضع (گاهي اوقات) خيلي بدتره!
خلاصه اينكه نميدونم اگه كسي بخواد از عمرش به خوبي بهره ببره بالاخره بايد چكار كنه ؟
حالا جالبيه قضيه به اينه كه اونايي كه بيكارن هم راضي نيستن
هرچي ميگي بابا خبري نيست ...ميگن بيكاري بدتره
شايدم بايد سازش كرد
شايد بايد زندگي رو با عينك خوش بيني نگاه كرد
شايد بايد سطح توقع را پايين آورد
شايد
بايد
...

يك روز به ياد ماندني!

2007-10-02T13:33:00.000+03:30

سلام
من اومدم
بالاخره بعد از كلي وبلاگ گردي رضايت دادم خودمم يه چند كلمه بنويسم
الان خيلي گشنمه! تا نيم ساعت ديگه هم بايد برم جلسه! ازون جلسه هايي كه آخرش صداي پرتاب شدن محصولش(آپولو) درمياد!حيف كه اين بلاگرازين شكلكها نداره وگرنه كلي ميتونستم ابراز احساسات كنم
جلسم كه تموم شد بايد بدو بدو برم نون افطاري بخرم و فقط يه كارم ميمونه (البته قبل از رسيدن به خونه) اونم قسمت مهيج ماجراست كه كلي به خودم از صبح وعدشو دادم
حليم
آدم كه روزه است فكر ميكنه موقع افطار چقدر ميتونه بخوره !!!

وبلاگاي اكثر دوستام و دوستاي دوستام درمورد ني ني هاشونه منم كه ني ني ندارم بايد همش از ماجراهاي خودم بگم ببخشيد ديگه
خلاصه داشتم مي گفتم سركارمون اكثر همكارام روزه نيستن! خيلي جالبه از همه آبدارخونه بوي غذا مياد ...ياد يه چيزي افتادم
يكي از همكارام ميگفت ازين دوستان خارجكي ماه رمضان اومده بود ايران بعد واسه دوستاش گفته بود كه ايرانيها يه ماهي دارن كه تو اون رسم دارن يواشكي از هم غذا مي خورن!!!!
من برم جلسه
تا بعد

هفت روش براي كنار آمدن با بدقلق ها

2007-08-26T09:28:00.000+03:30

7 روش براي کنار آمدن با بدقلق ها

براي همه ما پيش آمده که سروکارمان با افراد بدقلق بيفتد. اين افراد اشکال مختلفي دارند. بعضي از آنها اهل جر و بحث هستند و بعضي بددهن، يک دنده و لجباز، عصباني يا دعوايي هستند. چطور بايد با چنين افرادي که اتفاقاً تعدادشان کم هم نيست کنار بياييم؟ بياييد اين طور به مساله نگاه کنيم که آدم هاي عصباني داد مي زنند که شنيده بشوند. آنها به دنبال احترام و عشق هستند. مي خواهند احساس کنند که مهم هستند، فقط نمي دانند راه درست کسب آنچه مي خواهند کدام است. توصيه هاي زير در مواجهه با چنين افرادي به کارتان مي آيد؛

1- در بحبوحه بحران خونسرد باقي بمانيد. بي حرکت بمانيد و چيزي نگوييد. بگذاريد بحران سير طبيعي خودش را بپيمايد، حتي در آن زمان که شخص عصباني سعي مي کند شما را برانگيزاند تا شما هم در مقابل او فرياد بزنيد اما ارزش ندارد.

2- اجازه بدهيد طرف هرچه مي خواهد حرف بزند. او به زودي خسته خواهد شد. گاهي آنها فقط همين را مي خواهند؛ اينکه کسي به آنها گوش بدهد که احساس کنند مهم هستند. همه دلشان مي خواهد مهم باشند. فقط بعضي ها اين حس را طوري بروز مي دهند که نتيجه عکس مي دهد.

3- صادقانه از ديدگاه طرف مقابل به قضيه نگاه کنيد. خود را به جاي او بگذاريد. هيچ وقت نگوييد «تو اشتباه مي کني» . حتي با جديت دنبال نقاط مشترک بگرديد و بر آنها تاکيد کنيد.

4- اين عبارت تاثير فوق العاده اي دارد؛ «بله، بله، دقيقاً مي فهمم تو چه مي گويي، منظورت اين است که...» اين کلمات به طرف مقابل نشان مي دهد که حرف او را شنيده ايد. معمولاً آنها فقط همين را مي خواهند؛ مي خواهند که برايشان ارزش قائل شويم. اگر سر بعضي چيزها توافق کنيد آرام آرام عصبانيت و مقاومت طرف مقابل را در هم مي شکنيد.

5- اگر گفت وگو دارد به بددهني و بدزباني کشيده مي شود آن را متوقف کنيد. دست هايتان را به علامت تسليم بالا ببريد و قاطعانه اما با آرامش بگوييد؛ «تو الان خيلي عصباني هستي و چيزهايي مي گويي که واقعاً آن طور فکر نمي کني (از شک و ترديد خودتان به او امتياز بدهيد) پس من به سهم خود معذرت مي خواهم. بعداً وقتي آرام شدي با هم صحبت مي کنيم.» بعد از اتاق بيرون برويد يا از طرف بخواهيد اتاق را ترک کند.

6- اگر شما اشتباه کرده ايد سريع بپذيريد و مسئوليت آن را به گردن بگيريد. بگوييد؛ «حق کاملاً با توست، اشتباه از من بود و من براي جبران...» حتي اگر خودتان قانع نشده ايد که اشتباه کرده ايد حداقل از شک و ترديد خود بهره مثبت بگيريد؛ «ممکن است من اشتباه کرده باشم. بيا دوباره موضوع را با هم مرور کنيم.» هيچ کس با چنين روشي مخالفت نمي کند.

اين کلمات قدرت شگفت انگيزي دارند. به اين ترتيب هم به نظر طرف مقابل احترام گذاشته ايد و هم تنش موجود در فضا را کاهش مي دهيد. شايد خود شما هم از تغيير روحيه طرف تعجب کنيد که مي گويد؛ «بله، تو اشتباه مي کني اما چيز مهمي نيست، همه اشتباه مي کنند.» اشتياق شما براي اينکه نشان بدهيد او درست مي گفته و شما اشتباه مي کرديد باعث مي شود فضاي درگيري تلطيف بشود. اگر شجاعت اين را داشته باشيد که بپذيريد طرف مقابل بر حق بوده رضايت خاطر بيشتري هم احساس مي کنيد. معمولاً کسي که شما را به باد انتقاد مي گيرد در مقابل چنين صحبتي متعجب مي شود و از فکر درگيري مي گذرد چون ديگر چيزي براي جر و بحث باقي نمي ماند.

7- اگر کسي که هر روز با او سروکار داريد مثل همسر، رئيس يا همکارتان از آن دسته افراد منفي باف، دعوايي، جر و بحثي يا نظير آن است از قدرت تجسم خلاق بهره بگيريد.

طرف مقابلتان را به صورت فرشته مهرباني تجسم کنيد که انسان بودن را تجربه مي کند. سعي کنيد حداقل يک جنبه خوشايند در رفتار او بيابيد و هميشه پيش از رويارويي با وي او را با همان ويژگي خوشايند تصور کنيد. درباره آدم هاي بدقلقي که در گذشته با آنها سروکار داشتيد فکر کنيد و ببينيد با آنها چه رفتاري داشتيد. آيا هميشه وسوسه مي شديد به آنها بفهمانيد اشتباه مي کردند و سعي مي کرديد خودتان را ثابت کنيد؟ آيا هيچ وقت توانسته ايد از روي ظاهر آنها بفهميد واقعاً دلشان مي خواهد کسي به حرف آنها گوش بدهد، آنها را دوست داشته باشد و به آنها احترام بگذارد؟ آيا تا به حال قدرت تجسم خلاق را امتحان کرده ايد

منبع سايت ايران هيلرز

Three things in life that are ...

2007-08-18T08:12:00.000+03:30

Three things in life that, once gone, never come back

Time

Words

Opportunity

سه چیز در زندگی که بگذرد و هرگز بر نمیگردد:

زمان

واژه ها

فرصت

Three things in life that may never be lost

Peace

Hope

Honesty

سه چیز در زندگی که هیچ وقت از بین نمی رود:

صلح

امید

صداقت

Three things in life that are most valuable

Love

Self - Confidence

Friends

سه چیز که در زندگی بسیار ارزشمند هستند:

عشق

اعتماد به نفس

دوستان

Three things in life that are never certain

Dreams

Success

Fortune

سه چیز که هیچ وقت قطعی نیستند:

رویاها

موفقیت

آینده

Three things that make a man/woman

Hard work

Sincerity

Commitment

سه چیز که زن / مرد را می سازد:

زحمت

درستی

تعهد

Three things in life that can destroy a man/woman

Alcohol

Pride

Anger

سه چیز که زن / مرد را نابود می کند:

الکل

غرور

عصبانیت

Three things in life that, once lost, hard to build-up

Respect

Trust

Friends

سه چیز که هنگامیکه از بین رفت سخت افزایش میابد:

احترام

اعتماد

دوستان

Three things in life that never fail

True Love

Determination

Belief

سه چیز که هرگز شکست نمی خورد:

عشق حقیقی

اراده

اعتقاد

زندگي در آرامش

2007-08-06T13:24:00.000+03:30

اين مطلب بسيار خواندني رو يكي از دوستانم برام ايميل كرده بود كه از زبان يك فرد ناشناس نوشته شده و خيلي خيلي براي من جالبه:

١٨سال پيش من در شرکت سوئدى ولوو استخدام شدم. کار کردن در اين شرکت تجربه جالبى براى من به وجود آورده است. اينجا هر پروژه‌اى حداقل ٢ سال طول مي‌کشد تا نهايى شود، حتى اگر ايده ساده و واضحى باشد. اين قانون اينجاست.
جهانى شدن (globalization)
باعث شده است که همه ما در جستجوى نتايج فورى و آنى باشيم. و اين مشخصاً با حرکت کند سوئدي‌ها در تناقض است. آن‌ها معمولاً تعداد زيادى جلسه برگزار مي‌کنند، بحث مي‌کنند، بحث مي‌کنند، بحث مي‌کنند و خيلى به آرامى کارى را پيش مي‌برند. ولى در انتها، اين شيوه هميشه به نتايج بهترى مي‌انجامد. به عبارت ديگر:

سوئد در حدود 450000 کيلومتر مربع وسعت دارد

سوئد حدود 9 ميليون جمعيت دارد

استكهلم، پايتخت سوئد كه به پايتخت اسكانديناوي نيز مشهور است حدود 78000 نفر جمعيت دارد

ولوو، اسکانيا، ساب، الکترولوکس و اريکسون برخى از شرکت‌هاى توليدى سوئد هستند

اولين روزهايي كه در سوئد بودم، يکى از همکارانم هر روز صبح با ماشينش مرا از هتل برمي‌داشت و به محل کار مي‌برد. ماه سپتامبر بود و هوا کمى سرد و برفى. ما صبح‌ها زود به کارخانه مي‌رسيديم و همکارم ماشينش را در نقطه دورى نسبت به ورودى ساختمان پارک مي‌کرد. در آن زمان، ٢٠٠٠ کارمند ولوو با ماشين شخصى به سر کار مي‌آمدند.

روز اول، من چيزى نگفتم، همين طور روز دوم و سوم. روز چهارم به همکارم گفتم: آيا جاى پارک ثابتى داري؟ چرا ماشينت را اين قدر دور از در ورودى پارک مي‌کنى در حالى که جلوتر هم جاى پارک هست؟

او در جواب گفت: براى اين که ما زود مي‌رسيم و وقت براى پياده‌رفتن داريم. اين جاها را بايد براى کسانى بگذاريم که ديرتر مي‌رسند و احتياج به جاى پارکى نزديک‌تر به در ورودى دارند تا به موقع به سرکارشان برسند. تو اين طور فکر نمي‌کني؟

ميزان شرمندگى مرا خودتان حدس بزنيد.

اين روزها، جنبشى در اروپا راه افتاده به نام غذاى آهسته (Slow Food). اين جنبش مي‌گويد که مردم بايد به آهستگى بخورند و بياشامند، وقت کافى براى چشيدن غذايشان داشته باشند، و بدون هرگونه عجله و شتابى با افراد خانواده و دوستانشان وقت بگذرانند. غذاى آهسته در نقطه مقابل غذاى سريع (Fast Food) و الزاماتى که در سبک زندگى به همراه دارد قرار مي‌گيرد. غذاى آهسته پايه جنبش بزرگترى است که توسط مجله بيزنس طرح شده و يک "اروپاى آهسته" ناميده شده است.
اين جنبش اساساً حس شتاب و ديوانگي به وجود آمده بر اثر نهضت جهانى شدن را زير سوال مي‌برد. نهضتى که کميّت را جايگزين کيفيت در همه شئون زندگى ما کرده است.

مردم فرانسه با وجودى که ٣٥ ساعت در هفته کار مي‌کنند امّا از آمريکائي‌ها و انگليسي‌ها مولّدترند. آلماني‌ها ساعت کار هفتگى را به 28/8 ساعت تقليل داده‌اند و مشاهده کرده‌اند که بهره‌ورى و قدرت توليدشان ٢٠

درصد افزايش يافته است. اين گرايش به آهستگى و کندکردن جريان شتاب آلود زندگى، حتى نظر آمريکائي‌ها را هم جلب کرده است.

البته اين گرايش به عدم شتاب، به معنى کمتر کار کردن يا بهره‌ورى كمتر نيست. بلکه به معنى انجام کارها با کيفيت، بهره‌ورى و کمال بيشتر، با توجه بيشتر به جزئيات و با استرس کمتر است. به معنى برقرارى مجدّد ارزش‌هاى خانوادگى و به دست آوردن زمان آزاد و فراغت بيشتر است.

به معنى چسبيدن به حال در مقابل آينده نامعلوم و تعريف نشده است. به معنى بها دادن به يکى از اساسي‌ترين ارزش‌هاى انسانى يعنى ساده زندگى کردن است. هدف جنبش آهستگى، محيط‌هاى کارى کم تنش‌تر، شادتر و مولّدترى است که در آن‌، انسان‌ها از انجام دادن کارى که چگونگى انجام دادنش را به خوبى بلدند، لذت مي‌برند. اکنون زمان آن فرا رسيده است که توقف کنيم و درباره اين که چگونه شرکت‌ها به توليد محصولاتى با کيفيت بهتر، در يک محيط آرامتر و بي‌شتاب و با بهره‌ورى بيشتر نياز دارند، فکر کنيم.

بسيارى از ما زندگى خود را به دويدن در پشت سر زمان مي‌گذرانيم امّا تنها هنگامى به آن مي‌رسيم که بر اثر سکته قلبى يا در يک تصادف رانندگى به خاطر عجله براى سر وقت رسيدن به سر قرارى، بميريم.

بسيارى از ما آنقدر نگران و مضطرب زندگى خود در آينده هستيم که زندگى خود در حال حاضر، يعنى تنها زمانى که واقعاً وجود دارد را فراموش مي‌کنيم.

همه ما در سراسر جهان، زمان برابرى در اختيار داريم. هيچکس بيشتر يا کمتر ندارد. تفاوت در اين است که هر يک از ما با زمانى که در اختيار داريم چکار مي‌کنيم. ما نياز داريم که هر لحظه را زندگى کنيم. به گفته جان ‌لنون، خواننده معروف: زندگى آن چيزى است که براى تو اتفاق مي‌افتد، در حالى که تو سرگرم برنامه‌ريزي‌هاى ديگرهستي

به شما به خاطر اين که تا پايان اين مطلب را خوانديد تبريک مي‌گوئيم. بسيارى هستند که براى هدر ندادن زمان، از وسط مطلب آن را رها مي‌کنند تا از قافله جهانى شدن عقب نمانند!

2007-07-31T16:13:00.000+03:30

سلام بر همگي
يه جوكي چند وقت پيش يكي برام تعريف كرد كه نمي دونم چقدر دقيقه ...ميدونم كه اساسا درسته ولي درمورد دقت عدديش زياد مطمئن نيستم
ميگن تو ژاپن از هر ده تا بچه اي كه بدنيا مياد 9 تاشون داراي ضريب هوشي پائيني هستن و يكي شون باهوشن
از طرف ديگه اين آمار در ايران برعكسه يعني از هر 10 تا ني ني يكيشون ضريب هوشي پاييني دارن و 9 تاي ديگه از بخت بد باهوشن!
حالا يه سوال مهم پيش مياد"چرا ژاپن انقدر پيشرفته اس و ايران عقب مونده؟"
جواب خيلي جالبه
در ژاپن اون يه دونه باهوشه ميشه رئيس 9 تا كم هوش در صورتيكه در ايران اون كم هوشه ميشه رئيس 9 تا باهوش
به نظر من اين موضوع خيلي صادقه! و احتمالا خيلي هم تصادفي نيست...

2007-07-08T17:32:00.000+03:30

تو هفته گذشته سه شنبه شب بود اگه درست يادم باشه! فيلمي به نام راز از شبكه چهار پخش شد.
من همش منتظر پخش يك فيلم داستاني بودم كه بعد از چند دقيقه فهميدم كه اين فيلم مستند
مضمون فيلم اونطوريكه من برداشت كردم در اين شعر قديمي خودمون خلاصه مي شد: شكر نعمت، نعمتت افزون كند
كفر نعمت از كفت بيرون كند
اين فيلم تاكيد مي كرد كه يك نيروي جاذبه در محيط بيكران ما وجود داره كه تفكرات و تصوراتمونو به سمتمون جذب مي كنه
شايد كم و بيش اين قانون رو شنيده باشيم ولي نحوه مطرح شدنش در اين فيلم باعث شده كه از اون روز اين موضوع ملكه ذهنم بشه
و كم كم دارم به حقيقتش پي مي برم
هميشه به اتفاقهاي خوبي كه براتون افتاده تمركز و تفكر كنيد
به آرزوهاي خوبتون فكر كنيد تا اونجايي كه در ذهنتون تصورشون كنيد
هر وقت مي خواهيد آرزويي كنيد از الفاظ مثبت استفاده كنيد
مثلا آرزو كنيد كه سالم باشيد نه اينكه مريض نشيد يا اينكه پولدار بشيد نه اينكه بي پول نشيد
يكي از اين تمرينها اينه كه هر روز به خاطر موهبتهايي كه دارين سپاسگزاري كنين
هر كدوممون كه يه كم وقت بذاريم هزاران هزار نكته مثبت مي تونيم در وجودمون و زندگيمون پيدا كنيم كه ميشه بابت هركدومش قدرداني كرد.
براي اينكه اينكار ازيادمون نره ميتونيم چيزي رو به عنوان يك علامت ياداوري همراه داشته باشيم مثه يه انگشتر جديد يا حتي يه سنگ ريزه تو جيبمون

2007-07-07T16:46:00.000+03:30

سلام بر همگي
خيلي وقته نيومده بودم اينجا
راستش ايميل يكي از دوستام منو دوباره به ياد وبلاگم انداخت. اينكه من چيزي ننوشتم دليل بر اين نيست كه حرفي براي گفتن نداشتم انقد كه من سخت مي گيرم كه چي بنويسم نتيجش ميشه هيچي!
مهمترين اتفاقي كه تو اين چند روزه افتاد اين بود كه از دفتر مشاور وزير باهام تماس گرفتن و گفتن من جزو پژوهشگراي زن برگزيده صنعت نفت شدم راستش تا اينجاش خيلي برام خوشحال كننده نبود تو مراسم بزرگداشت روز زن يه لوح تقدير گرفتم بعلاوه يه سكه خلاصه شب رفتم خونه مامانم اينا و طبق برنامه اي كه از قبل داشتم مامان و بابامو صدا كردمو سكه رو تقديمشون كردم با اينكه اونا اصرار داشتن كه نگيرنش اما خلاصه موفق شدم اتفاق مهمي كه دربارش گفتم از اينجاي داستانه مي تونم به جرات ادعا كنم كه تا به حال مامان و بابامو انقد خوشحال نديده بودم مدام با هم از خاطرات بچگي من حرف ميزدن و كلي ذوق مي كردن راستش خوشحالي من از خوشحالي اونا بود خدا رو شكر ميكردم و مي كنم كه تونستم خوشحالشون كنم اين از آرزوهاي من بود كه برآورده شد.

اي دريغ از تو اگر چون گل نرقصي با نسيم!

2007-05-15T13:12:00.000+03:30

شعر محبوب من

از:فريدون مشيري

بوی باران، بوی سبزه، بوی خاک
شاخه های شسته، باران خورده، پاک
آسمان آبی و ابر سپید
برگ های سبز بید
عطر نرگس، رقص باد
نغمه شوق پرستوهای شاد
خلوت گرم کبوترهای مست ...
نرم نرمک می رسد اینک بهار

خوش به حال روزگارخوش به حال چشمه ها و دشت ها
خوش به حال دانه ها و سبزه ها
خوش به حال غنچه های نیمه باز
خوش به حال دختر میخک – که می خندد به ناز –

خوش به حال جام لبریز از شراب
خوش به حال آفتاب

ای دل من، گرچه در این روزگار
جامه رنگین نمی پوشی به کام
باده رنگین نمی بینی به جام
نقل و سبزه در میان سفره نیست
جامت، از آن می که می باید تهی است...

ای دریغ از تو اگر چون گل نرقصی با نسیم!
ای دریغ از من اگر مستم نسازد آفتاب
ای دریغ از ما اگر کامی نگیریم از بهار

گر نکوبی شیشه غم را به سنگ
هفت رنگش می شود هفتاد رنگ!

چگونه يك گزارش فني بي نقص تهيه كنيم؟

2007-05-14T12:31:00.001+03:30

دوشنبه 24 ارديبهشت 1386

امروز اولين جلسه دوره گزارش نويسي رو در محل كارم گذروندم
مثه خيلي از كلاسها كه شنوندگان هم حق اظهار نظر دارند، بحثها به همه جا كشيده ميشد...
استاد خيلي بر رعايت كامل اصول گزارش نويسي تاكيد داشت
منم همش به اين فكر بودم كه نهايتا اين گزارشها قراره چي بشه؟
راستش استاد مي گفت قراره گزارشهاي ما كارشناسا، مبنايي باشه واسه تصميمات كلان مديران!
بعدشم گفت از اولين اصول تهيه يه گزارش خوب، شناخت سطح اطلاعات خواننده گزارشه!
همه اين حرفا و فكرايي كه تو سرم مي چرخيدن يك نتيجه تقريبا كلي داشت:
چقد مباحث در حالت تئوري با نحوه اجراشون در عمل متفاوتن!
اصلا حالا كه اين دو مقوله انقد نسبت به هم بي ربطن اساسا چرا ما ازون اول تا هميشه مجبوريم فرمولارو حفظ كنيمو به خوبي تحليلشون كنيم ولي هيچوقت ازشون در حل مسائل عملي استفاده نكنيم؟

شما چند درصد؟

2007-05-13T08:01:00.000+03:30

يكشنبه 23 ارديبهشت 1386

راستش چند وقتيه يه موضوعي فكرمو به خودش مشغول كرده
ما آدما خيلي كمتر از حداكثر تواناييهامونو به كار مي بريم
هر كدوممون دنيايي استعداد داريم كه تنها يه محيط مناسب مي خواد و يه كم اراده
همش به خودم ميگم حيف! حيف! حيف! ولي چكار ميشه كرد؟
كاش ميشد محاسبه كرد كه چند درصد از پتانسيلامون رو اولا شناختيم و ثانيا پرورونديم
حدس من اينه كه درصدها در حدود 10-15 خواهد بود شايدم كمتر!
هر وقت با فرد مسني روبرو ميشم يكي از سوالايي كه برام پيش مياد اينه كه : اين خانم يا آقا چي مي تونست باشه؟ آيا از سالهاي عمرش به خوبي بهره برده يا...

2007-05-12T16:53:00.001+03:30

سلام
اين اولين پست منه
اميدوارم ادامش بدم
ارادتمند
-يكي مثه همه